Mijn atelier

Een half jaar nadat het vurige verlangen van mijn lief om een drumstel te bezitten, in vervulling is gegaan, zie ik hem nooit meer achter de trommels zitten. Eigenlijk – om heel eerlijk te zijn – is het bij die eerste keer gebleven. Alleen meegebrachte vriendjes lopen bij binnenkomst onmiddellijk op het drumstel af, en vragen met glimmende ogen of ze even mogen. De rest van de tijd staat het ding stoer maar nutteloos te zijn.

Ik heb nooit begrepen waarom mensen het moeilijk vinden om spullen weg te doen. Als dit mijn huis was geweest, had ik het ding allang de deur uit gedaan.

Zelf ga ik regelmatig door mijn huis op zoek naar overbodige spullen. Spullen die ik ooit moest kopen, maar die ongebruikt ergens in de kast blijven staan. Cadeaus die niet op mijn verlanglijstje stonden, kleding, schoenen en allerlei handige dingen die ik écht nodig dacht te hebben, vinden allemaal een nieuwe eigenaar bij de kringloopwinkel.

Spullen die niet weg mogen maar die ook nooit gebruikt worden, krijgen een plek in de garage of schuur. Sinds de garage leeg is gehaald voor de oldtimer, puilt de schuur uit. Dus dit keer moet die eraan geloven. In mijn opruimwoede zie ik mijn schildersezel in de staan. Als ik alle schildersspullen bekijk, valt mijn oog op een flesje gezuiverde lijnolie. Terwijl ik de dop eraf draai en eraan ruik, word ik overvallen door nostalgische gevoelens en ineens weet ik het zeker: Ik ga weer schilderen! En ik weet ook al wáár.

Twee uur later heb ik mijn Twingo volgeladen met potten acrylverf, tubes olieverf, ganzenveren, houtskool en lege schilderdoeken. Op de achterbank liggen rollen papier en doek, potten met kwasten en penselen, spuitbussen vernis en spantangen van verschillende maten. De poten van de ezel steken uit de openstaande achterklep.

Twee straten verderop parkeer ik bij mijn lief voor de deur. Voordat ik begin met uitladen, kijk ik naar de grote ramen van de voorkamer. Ik zie het al helemaal voor me, hoe het licht naar binnenstroomt als ik de gordijnen hier weghaal, de ramen was en mijn spullen er staan. Zijn voorkamer. Mijn atelier.

Over Lotty Rothuizen

De zogenaamde "patchworkgezinnen" kunnen soms voor de nodige woondilemma's zorgen. Schrijfster Lotty Rothuizen kan hierover meepraten. Speciaal voor Piet Klerkx deelt ze haar hilarische verhalen in een tweewekelijkse column. Over hoe ze verliefd werd op haar buurman. En er ineens vier kinderen bij kreeg.

  • Gratis Interieuradvies

Laat je inspireren

En plan een afspraak voor een gratis kleur- en interieuradvies

  • Inclusief stijl impressie tekening
  • Afspraak ook mogelijk bij u thuis

Heb je verbouw- of verhuisplannen of zin in een nieuw interieur? Wil je weten hoe je dat ene designmeubel waar je al zo lang van droomt, in harmonie brengt met de rest van je interieur? De interieuradviseurs van Piet Klerkx helpen je graag om van je huis een écht thuis te maken. Maak een afspraak voor een GRATIS persoonlijk kleur- en interieuradvies t.w.v. €75,-. En laat je verrassen en inspireren!

back to top
[this div will be converted to an iframe]
×
×
×